WAGENINGEN – De vraag naar duurzaam hout groeit snel. Overheden, woningcorporaties, ontwikkelaars en bouwbedrijven stellen steeds hogere eisen aan de herkomst van hout. En terecht zou je kunnen zeggen, want één ding is zeker: duurzaam bosbeheer is een belangrijke voorwaarde voor een toekomstbestendige bouwsector. Wat minder zeker is: hoe weet je als inkoper dat het geleverde hout ook écht afkomstig is uit verantwoord beheerde bossen?
Wie zich verdiept in duurzaam hout, komt al snel verschillende certificeringssystemen tegen. Sommige richten zich op duurzaam bosbeheer, andere op de handelsketen waarlangs hout wordt verwerkt en geleverd. Bekende voorbeelden zijn FSC, PEFC, STIP en Keurhout. Zij vervullen ieder een eigen rol in het aantoonbaar maken van de herkomst van hout. En dat is waardevol, want zonder deze systemen zou verantwoord inkopen een stuk lastiger zijn.
Tegelijkertijd zorgt de veelheid aan keurmerken en certificeringen soms ook voor verwarring, want het ene keurmerk is het andere niet. En waar geven keurmerken eigenlijk zekerheid over? De grootste misvatting is misschien wel dat veel inkopers ervan uitgaan dat een verkopende partij die communiceert met bekende keurmerken ook uitsluitend gecertificeerd hout verkoopt. Een logische gedachte, maar niet altijd een juiste.
De meeste certificeringssystemen zijn namelijk bedoeld om de herkomst van specifieke houtproducten of houtstromen aantoonbaar te maken. Ze geven zekerheid over het product dat onder de betreffende certificering wordt geleverd, niet automatisch over het volledige assortiment van een leverancier. Dat betekent dat een houthandel gecertificeerde én niet-gecertificeerde producten kan voeren, mits dat gebeurt volgens de geldende regels van het betreffende certificeringssysteem. Daar is op zichzelf niets mis mee. De systemen zijn ook niet ontworpen om iets anders te doen. Maar het onderscheid tussen een gecertificeerd product en een gecertificeerd assortiment is voor veel afnemers niet altijd duidelijk, maar wel belangrijk.
Waar ontstaat de verwarring?
In de praktijk communiceren veel hout verkopende partijen met keurmerklogo’s op hun website, brochures, gevel of wagenpark. Daarmee laten zij zien dat zij gecertificeerde producten kunnen leveren. Voor de meeste professionals uit de sector is dat meestal een herkenbaar onderscheid, maar voor veel opdrachtgevers en inkopers is dat minder vanzelfsprekend. Zij kunnen de indruk krijgen dat alle producten van die leverancier automatisch onder dezelfde certificering vallen.
Juist daar ontstaat het risico op misverstanden. Niet omdat certificeringssystemen tekortschieten, maar omdat de communicatie over certificering soms eenvoudiger lijkt dan de werkelijkheid. Voor opdrachtgevers die duurzaam hout willen inkopen, is het daarom verstandig om verder te kijken dan alleen een keurmerklogo. Belangrijke vragen zijn bijvoorbeeld: is juist dit product gecertificeerd? Wordt de certificering vermeld op de offerte en pakbon? Is de herkomst aantoonbaar binnen een erkende handelsketen? Voldoet het geleverde hout aan de inkoopcriteria die voor dit project gelden? Door deze vragen vooraf te stellen, ontstaat duidelijkheid voor zowel leverancier als opdrachtgever.
Bedrijfsbrede borging
Daarnaast ontwikkelt de markt zich ook verder. Naast systemen die individuele producten of houtstromen certificeren, zijn er ook al vormen van bedrijfsbrede borging. In zo’n geval wordt het keurmerk niet afgegeven op productniveau, maar op het totale inkoop- en verkoopbeleid van een houthandel. Het uitgangspunt daarbij is eenvoudig: wanneer een leverancier ervoor kiest zijn volledige assortiment uitsluitend samen te stellen met verantwoord hout, hoeft de afnemer niet per bestelling opnieuw vast te stellen of een product wel of niet onder een specifieke certificering valt.
Voor opdrachtgevers levert dat extra duidelijkheid op. Niet doordat bestaande productcertificeringen worden vervangen, maar doordat daar een aanvullende zekerheid aan wordt toegevoegd op bedrijfsniveau.
Aanscherping als volgende stap
De houtsector heeft de afgelopen decennia grote stappen gezet op het gebied van duurzaam bosbeheer en traceerbaarheid. Dat is een ontwikkeling waar de hele keten van profiteert. De volgende stap ligt misschien niet zozeer in méér keurmerken, maar in méér scherpte en transparantie in de informatievoorziening over wat een certificering precies garandeert, waarop het betrekking heeft en welke zekerheid een leverancier daadwerkelijk biedt. Want uiteindelijk draait verantwoord inkopen niet om het logo op een website of een gevel, maar om de zekerheid dat het hout dat op de bouwplaats aankomt ook daadwerkelijk voldoet aan de duurzaamheidsambities waarmee het is besteld.
BRON: https://inkoopduurzaamhout.nl/
